آغوش

دور ریخته ام ... تاجای بگیری کنارحضوری مضطرب

درآغوش بگیر آخرین بازماندهای قلعه ی اعتماد را ... !!!

آرامم کن ... و آرام کن ...!!!

دیوانه ای را که از درک بودنش در خود تشنج می کند

از فتح نور ، شکست خورده ام ... !!!

در این تاریکخانه ی پرتشویش کنارم بمان ... !!

صبور باش... !!

دردم را با شتاب نخوان ... !!!

این شعر از جهنمی به نام( من) گذشته است ... !!!!